..................................................................................................................................................................................................................
...........................................* * Διαδικτυακή Εφημερίδα που γράφεται από τους αναγνώστες της * .... * Ειδήσεις - Ανταποκρίσεις *
....................................................................................................................................................................................................................

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

**

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..........Οι ’Ελληνες…δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξορισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας».
.................Ρήσεις του Ρήγα Βελεστινλή
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

ΑΓΡΙΝΙΟ: Η εφορία κατάσχεσε το σπίτι ανέργου για χρέος 1.319 ευρώ!...



ΑΓΡΙΝΙΟ: Η εφορία κατάσχεσε το σπίτι ανέργου για χρέος 1.319 ευρώ!... // 

(Tι έχουν να πουν γι αυτό, οι γκαιμπελίσκοι του ΣΥΡΙΖΑ, ο Πολάκης, o Tσακαλώτος, ο Κοντονής, κείνος ο γελοίος Καρανίκας που έχει σύμβουλο του ο Τσίπρας και τα λοιπά εξουσιαστικά θρασίμια, που λένε τα όσα λένε; Ο άνεργος λοιπόν που χρωστάει 1.319 ευρώ!... είναι ο "στρατηγικός μεγαλοοφειλέτης κακοπληρωτής;" 
-Δ.Τζ.)
~~~~~~~~~
Η Εφορία του Αγρινίου προέβη σε κατάσχεση της μοναδικής κατοικίας ενός άνδρα για οφειλή 1.319 ευρώ. Ενός άνεργου, οικογενειάρχη χωρίς κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο.
Ο άνδρας, σύμφωνα με agrinionews.gr, είδε σοκαρισμένος στην πόρτα του την δικαστική επιμελήτρια να του επιδίδει την έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας. Να του δεσμεύει ουσιαστικά το διαμέρισμα.
Μια ενέργεια που από κάθε άποψη έχει μια σημειολογία που παραπέμπει σε κρατική αναλγησία.
Ο άνεργος είναι ένα από τα πολλά θύματα των 1.000 κατασχέσεων που πραγματοποιεί κάθε μέρα η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων για χρέη πολιτών προς τις εφορίες.
Τα νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι αθροιστικά έως το τέλος Οκτωβρίου αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, κυρίως κατασχέσεις, έχουν υποστεί 1.014.295 φορολογούμενοι.
_________

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Περικλής Κοροβέσης: Η ομάδα του Τσίπρα κατόρθωσε να εξαφανίσει την Aριστερά

Δημοσιεύθηκε: Φύλλο 384 - 2/12/2017
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Σταμάτη Μαυροειδή και Μιχάλη Σιάχο


Τ
ο ραντεβού που δώσαμε από τα μέσα του Σεπτέμβρη, τελικά πραγματοποιήθηκε στα τέλη Νοέμβρη. Οποιαδήποτε συζήτηση με τον Περικλή Κοροβέση έχει αξία για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Αν κάτι τον διακρίνει δεκαετίες τώρα, είναι η επιμονή του σε αρχές, η επιμονή του στον άνθρωπο, τις ανάγκες και τις αδυναμίες του. Μια επιμονή, όμως, που δεν έγινε ποτέ ούτε γραφική, ούτε και εξουσιαστική. Ποτέ δεν θα πει κάτι ο Περικλής, με όποιον κι αν συζητάει, με ύφος ινστρούχτορα, με ύφος… παλιάς καραβάνας που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Ανοιχτός στην κουβέντα, επίμονα αριστερός σε κάθε του βήμα κι αθεράπευτα αντιεξουσιαστής, ευαίσθητος και δεκτικός σε κάθε σκέψη και πρόταση, αλλά ταυτόχρονα αυστηρός απέναντι σε όποιον και ό,τι διαστρέφει περιεχόμενα και αξίες που διαχρονικά πραγμάτωσαν απλοί αγωνιστές, χωρίς ανταλλάγματα κι οφίτσια. «Πρέπει να κάνουμε μια διάκριση στην αριστερά. Σ’ αυτούς που προσφέρουν και σ’ αυτούς που επωφελούνται», σημειώνει χαρακτηριστικά
«Η αδράνεια ροκανίζει το μέλλον»… Θα θέλατε κ. Κοροβέση να γίνετε λίγο πιο αναλυτικός στο τι ακριβώς εννοούσατε όταν βάλατε αυτόν τον τίτλο στο τελευταίο σας βιβλίο;
Εδώ και πολλά χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 είχα συλλάβει την ιδέα ότι μας χρειάζεται ένας νέος διαφωτισμός, γιατί τα παλιά μας εργαλεία, όπως είχαν διαμορφωθεί στη Σοβιετική Ένωση και στην Κίνα, ήτανε σκουριασμένα και δεν μας επέτρεπαν να δούμε την πραγματικότητα. Αντί να βλέπουμε την κοινωνία και να την αναλύουμε για να δούμε τι θα κάνουμε, βλέπαμε την ιδεολογία, κι αυτό κατά κάποιο τρόπο προσομοίαζε σε θεολογικό φαινόμενο: Να κρατήσουμε την ιδεολογική πίστη. Η συλλογικότητα είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου και στο σημείο που ο άνθρωπος φεύγει από τη συλλογικότητα και αδρανεί γίνεται ο καλύτερος σύμμαχος της καταπίεσης. Οι τύραννοι φοβούνται τον ενεργό πολίτη. Το λέει κι ο Μπρέχτ: «Αν δεν υπήρχα εγώ οι τύραννοι θα κοιμόντουσαν καλύτερα». Επομένως, όταν αδρανείς –είναι σκληρό αυτό που θα πω– στην ουσία βάζεις πλάτη στους Χρυσαυγίτες.
«Για μένα η εξουσία είναι μια μορφή τρέλας, γι’ αυτό και γίνεται επικίνδυνη, γι’ αυτό και σκοτώνει τόσο εύκολα…»
Τι κάνει, όμως, τον πολίτη να γίνεται αδρανής;
Οι εξουσίες από την εποχή των Φαραώ και του μεγάλου βασιλιά στην Περσία έχουν αποκτήσει μια τεράστια πείρα πώς να κάνουν τον πολίτη ανενεργό, πώς θα τον βγάλουν από τη μέση για να μη έχει δικαιώματα. Στις αποικίες υπήρχε μια συνεδρίαση της Ιερής Εξέτασης (το αναφέρει, νομίζω, ο Μπαρτολομέο ντε λα Κάσας) η οποία έθεσε το ερώτημα αν οι ινδιάνοι είναι ανθρώπινα όντα ή είναι ζώα; Και λίγο αργότερα με τις κατακτήσεις του ιμπεριαλισμού, ο μαύρος στοίχιζε όσο ένα άλογο. Όταν χάνεις την ανθρώπινη ιδιότητα, αναγκαστικά σού επιβάλουν να μη έχεις κανένα δικαίωμα. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτό που κάνει αδρανείς τους ανθρώπους είναι γιατί «τελειώσανε» την κρατική διαπαιδαγώγηση: Να μην είσαι τίποτα, να κοιτάς τη… δουλίτσα σου. Κι από ’κει και πέρα είναι αυτοί που αποκτάνε συνείδηση χωρίς να έχουν δικαιώματα, αυτοί δηλαδή που κινούν την ιστορία τελικά. Νομίζω, λοιπόν, ότι η αδράνεια είναι το φυσικό προϊόν της εξουσίας και μόνο ο εξεγερμένος που ζητάει τα δικαιώματά του μετράει σαν πολίτης. Δεν νομίζω ότι είναι κάτι ψυχολογικό, δειλία ή οτιδήποτε άλλο. Σου λένε: θέλεις να πας μπροστά; Κάνε το κορόιδο.
Η συλλογικότητα ατόνησε επειδή η κυρίαρχη εξουσία ώθησε εντέχνως τα πράγματα προς τον ατομισμό ή μήπως και η αριστερά συνέβαλλε ενεργητικά σε αυτήν την αδράνεια;
Να το πω ευθαρσώς; Η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ταφόπετρα του κινήματος και θα πάρει πολλές δεκαετίες μέχρι να ξαναδιαμορφωθεί μια άλλη αριστερά. Αυτό που λέω είναι προκλητικό αλλά δεν πειράζει. Θα συνεχίσω όμως λέγοντας ότι ούτε η Κατοχική, ούτε η εμφυλιοπολεμική Ελλάδα μπόρεσε να καταστρέψει την αριστερά. Μετά τη συντριβή του ΚΚΕ, που ήταν και στρατιωτική και πολιτική, σε οχτώ χρόνια μέσα η ΕΔΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Που σημαίνει ότι αυτός που κατόρθωσε να εξαφανίσει την αριστερά είναι η ομάδα του Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί εν προκειμένω, ο κόσμος είχε ποντάρει την ουτοπία και αντί γι’ αυτήν βγήκε μια δραματική απογοήτευση. Να επιστρέψουμε στο ερώτημα: Η συλλογικότητα δεν είναι αναγκαστικά πολιτική. Μπορεί να είναι πανηγύρι, μπορεί να είναι μαγαζί, να είναι μια καλή ταβέρνα που δεν δουλεύει για το κέρδος, μια θεατρική ομάδα, μπορούν να είναι πολλά και διαφορετικά πράγματα. Υπάρχουν διάφορες συλλογικότητες που συγκλίνουν και δημιουργούν πολιτικό προϊόν.
«Ένας που ξέρει το Κομμουνιστικό Μανιφέστο απ’ έξω, δεν σημαίνει ότι είναι και αριστερός. Αριστερός είναι μια άλλη συνείδηση, μια άλλη ζωή μια άλλη αντιμετώπιση. Είναι άλλος άνθρωπος»
Διάφορες συλλογικότητες υπάρχουν, διακριτό πολιτικό στίγμα δεν διαφαίνεται, όχι τόσο εξαιτίας τους, όσο μιας αντίληψης που κυριαρχεί σε όλα τα σχήματα του αριστερού… ημισφαιρίου, καθώς έχουν στρεβλή εικόνα για την έννοια αλλά και τη λειτουργία των συλλογικοτήτων. Μια εξουσιαστική αντιδημοκρατική αντίληψη που αναπαράγει και επιβάλλει συνειδητά τη σχέση κυρίαρχου – κυριαρχούμενου…
Το επαναστατικό μοντέλο που είχε καθιερωθεί στην πλειονότητα της αριστεράς ήταν το μοντέλο της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό, αντί να κάνει μια αυθεντική συλλογικότητα, μετέτρεψε την έννοιά της σε αρχηγικό και προφητικό μοντέλο. Δημιουργούν συλλογικότητες που δεν έχουν την έννοια και το περιεχόμενο της συνεννόησης, αλλά την έγνοια ποιος θα είναι ο αρχηγός τους. Ένας που ξέρει το Κομμουνιστικό Μανιφέστο απ’ έξω, δεν σημαίνει ότι είναι και αριστερός. Αριστερός είναι μια άλλη συνείδηση, μια άλλη ζωή μια άλλη αντιμετώπιση. Είναι άλλος άνθρωπος. Εγώ βλέπω την ενότητα από την άλλη πλευρά, από την πλευρά της κοινωνίας. Υπάρχουν χιλιάδες εναλλακτικές κινήσεις και μορφές συλλογικότητας που δεν έχουν την έννοια της πολιτικής πρωτοπορίας, αλλά την έννοια της κοινωνικής αντίστασης. Πιστεύω ότι όλες αυτές θα αναπτυχθούν και κάποτε θα συντονιστούν. Η αλλαγή θα έρθει από τα κάτω, δεν γίνεται αλλιώτικα.
Ό,τι μπόρεσαν οι «από κάτω» το έπραξαν και με το παραπάνω στα χρόνια της κρίσης. Όμως οι «από πάνω», αυτό το ομοιόμορφο σύστημα-κόμμα που μας κυβερνά, τους έγραψε στα παλιά του παπούτσια. Δεν είναι λογική συνέπεια η απόσυρση, η αδράνεια, η παραίτηση εν τέλει;
Όλα τα κόμματα στη Βουλή είναι ένα κόμμα με διάφορες φράξιες και το κάθε κόμμα χωριστά διαιρεμένο σε άλλες φράξιες, αλλά η εξουσία είναι η συγκολλητική ουσία -έχει τα οφέλη της απέναντι στους ανθρώπους που την υπηρετούν. Όποιος έχει κρατήσει τον εγωκεντρισμό του (που σε τελική ανάλυση εξουσία είναι και αυτός) κοιτάζει να βολευτεί. Και έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε πώς άνθρωποι της αριστεράς αφομοιώθηκαν εύκολα, γιατί κατά την άποψή μου ποτέ στην ουσία δεν ήταν αριστεροί. Είναι άλλη η αριστερά του εμφυλίου πολέμου, άλλη η αριστερά της τηλεόρασης, έχει διαφορά, μην τα μπερδεύουμε. Είχανε μέσα τους την εξουσία και τώρα τους δίνεται αφορμή και την εκφράζουν. Αν θυμάμαι καλά, το όνομά του ήταν ο Χάνς Μάλερ από την RAF, ιδρυτικό στέλεχος των ναζί. Έχουμε κι εμείς πολλούς, πάρα πολλούς από δημοσιογράφους που ξεκίνησαν ως βουλευτές του ΚΚΕ και καταλήξανε συνεργάτες των Ναζί. Ανάμεσά του ο Μελάς και ο Λιδωρίκης. Αν έχεις την εξουσία μέσα σου και θέλεις να διατάζεις δεν σε ενδιαφέρει ποια μορφή θα πάρει.
«Η πραγματική εξουσία είναι αλλού: Είναι ο Μαρινάκης, ο Αλαφούζος, ο Βαρδινογιάννης, είναι τα Paradise Papers, τα κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής. Οι ΣΥΡΙΖΑίοι είναι οι κλητήρες που πρέπει να κάνουν τη δουλειά»
Στην αριστερά του εμφυλίου ο Λιδωρίκης κι ο Μελάς που αναφέρατε ήταν οι εξαιρέσεις. Αυτό που βλέπουμε με την «αριστερή» διακυβέρνηση γίνεται κανόνας, κάτι που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο στη χώρα…
Για τη χώρα μας ίσως ναι. Να βάλουμε όμως ερωτήματα πιο σοβαρά. Πώς χάθηκε η ρώσικη, πώς χάθηκε η κινέζικη κι ακόμα χειρότερα πώς χάθηκε η βιετναμέζικη επανάσταση που ήταν η πρώτη νίκη κατάτου αμερικάνικου ιμπεριαλισμού; Οπότε κάτι υπάρχει σε σχέση με την εξουσία. Εννοώ, ότι όταν η επανάσταση γίνεται εξουσία γίνεται αλληλέγγυα με την άλλη. Η εξουσία είναι ίδια όποια μορφή κι να πάρει. Απλά αλλάζει κουστούμι. Ο ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, είναι διαχειριστής της, ή μάλλον το γραφείο των δημοσίων σχέσεών της, η πραγματική εξουσία είναι αλλού: Είναι ο Μαρινάκης, ο Αλαφούζος, ο Βαρδινογιάννης, είναι τα Paradise Papers, τα κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής. Οι ΣΥΡΙΖΑίοι είναι οι κλητήρες που πρέπει να κάνουν τη δουλειά.
Η αριστερά δεν πρέπει να αναλαμβάνει εξουσία;
Όχι! Η αριστερά πρέπει να έχει την εξουσία στην κοινωνία, να πιέζει.
 Άρα να αναλαμβάνει, με το λαό να είναι ουσιαστικά η εξουσία…
Ε, βέβαια… Να διαχέεται, να ξέρουν, δηλαδή, ότι θα βρούνε το λαό μπροστά τους και να τρομάζουν. Παίρνουν, επί παραδείγματι, ένα αρνητικό μέτρο, κατέβασε ένα εκατομμύριο στους δρόμους για παιδεία, για υγεία για την περίθαλψη των γερόντων, για τα νηπιαγωγεία να σου πω εγώ τι γίνεται. Βάλε ένα τέτοιο κίνημα καλά οργανωμένο, ριζωμένο για να δούμε. Όλες οι μεταρρυθμίσεις έτσι γινήκανε.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς ανατάσσεται αυτός ο λαός; Είναι θέμα αιτημάτων, να μην περάσει αυτό ή να μην περάσει το άλλο μέτρο; Φτάνει αυτό σήμερα ή χρειάζεται κάτι πιο συνολικό και συνεγερτικό μετά απ’ όλα όσα έχουν προηγηθεί;
Εδώ έχω μια μόνιμη διαφωνία με τους αναρχικούς -κατά τα άλλα συμφωνώ- ότι μας χρειάζεται πολιτικός φορέας. Χωρίς πολιτικό φορέα να οργανώσει και να στελεχώσει αυτό το κίνημα, το κίνημα εξατμίζεται. Είδαμε τι έγινε με την αραβική άνοιξη. Το θέμα είναι το στέλεχος το οποίο θα μπει στο μαζικό κίνημα να απελευθερώσει τις δυνατότητές του και όχι να τον κάνει οπαδό του. Εκεί είναι η διαφορά και αυτό είναι το δύσκολο. Γιατί συνήθως οι άνθρωποι όταν μιλάνε σε δέκα κορδώνονται ότι κάτι έγινε. Θα κάνω μια παρομοίωση με τον Χριστιανισμό, διότι κάτι που δεν έχει μελετηθεί αρκετά είναι η σχέση Χριστιανισμού κομμουνισμού και επαναστατικών κινημάτων. Άλλο ο μητροπολίτης που είναι σε εντολή του αυτοκράτορα και άλλο ο μοναχός που απελευθερώνει ανθρώπους χωρίς να έχει καμιά εξουσία, ερμηνεύοντας τον Χριστό σαν επαναστάτη. Για μένα χρειάζεται πολιτική οργάνωση, η οποία δεν θα είναι ηγεσία, αλλά θα δίνει τη γνώση και τη σοφία που δυστυχώς κατέχουν μόνο οι διανοούμενοι.
Επιμένω στο ερώτημα, λέγοντας ότι το επιμέρους δεν μπορεί να πείσει τον άλλον για να κινητοποιηθεί. Μήπως είναι η εποχή που απαιτούνται πιο μεγάλες αφηγήσεις και πιο συνολικές απαντήσεις;
Οι μεγάλες αφηγήσεις είναι κυρίως για μας τους διανοουμένους, ο κόσμος θέλει τη βολή του. Ο κόσμος, έχοντας καθοδηγητή την τηλεόραση κι όπως έχει μάθει να μην επαναστατεί, λέει «ρε μήπως τα κάνουν καλύτερα μεθαύριο, μήπως συμβεί αυτό που λέει ο Τσίπρας, ότι θα φύγουν τα μνημόνια και θα έρθει η ανάπτυξη;». Είναι μια εποχή που ο άνθρωπος είναι καταναλωτής. Ο καταναλωτής ενδιαφέρεται για την τσέπη του, δεν μπορεί και δεν θέλει να σκεφτεί παραπάνω.
«Η συλλογικότητα είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου και στο σημείο που ο άνθρωπος φεύγει από τη συλλογικότητα και αδρανεί γίνεται ο καλύτερος σύμμαχος της καταπίεσης»
Αλήθεια είναι αυτό, μήπως όμως αποτελεί και μια βολική πρόφαση; Η αριστερά φθίνει μέχρις εξαφανίσεως στο σύνολο σχεδόν του παγκόσμιου χάρτη. Παρότι αναφέρεται στα κινήματα και στη δυναμική τους, οι μάζες κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που η ίδια πιστεύει. Ξεμπερδεύει χωρίς βαθιά σκέψη χαρακτηρίζοντας ως λαϊκιστική, ακροδεξιά και φασιστική κάθε μετακίνηση του κόσμου χωρίς ν’ αναρωτιέται τι έφταιξε για παράδειγμα που 500.000 ψηφοφόροι του Die Linke βρήκαν… καταφύγιο στο AFDστη Γερμανία, τι συνέβη κι οι ψηφοφόροι του Σάντερς στήριξαν τον Τραμπ; Μήπως κάτι δεν κάνουμε καλά; Τι σημαίνει σήμερα να είσαι αριστερός; Τι σημαίνει ότι ο πολίτης έγινε καταναλωτής; Ποια η συμβολή και η ευθύνη της αριστεράς στην τροπή των πραγμάτων; Φταίνε πάντα οι κακοί άλλοι;
Η αριστερά πρέπει να δεχτεί ότι ως κυβερνητικό σχήμα ήτανε ένα ίδιο σχήμα με όλα τ’ άλλα. Αυτό δημιουργεί απογοήτευση, που σημαίνει ότι πρέπει να βγούμε με ένα νέο λόγο που να ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα. Εγώ ήδη από το ’99 έπαψα να γράφω για σοσιαλισμό για κομμουνισμό, απέφευγα αυτές τις λέξεις γιατί ήταν λέξεις ακατοίκητες, λέξεις χωρίς περιεχόμενο.
Τι είναι για σας ο αριστερός κ. Κοροβέση;
Για μένα αριστερός είναι αυτός που δίνει αξία στο λόγο και όχι στο χρήμα και δεσμεύεται. Τον δεσμεύει ο λόγος του. Όταν εγώ θα πω ότι η Μάνδρα είναι πολιτικό πρόβλημα και πάω στη Μάνδρα, δεν είναι μόνο η λύπη που έχω για τους ανθρώπους, είναι και το σώμα μου που μπαίνει μέσα. Οπότε με μια φράση αριστερός είναι αυτός που συμπονάει τους άλλους κι αυτός που μετέχει στον πόνο των άλλων. Είναι εξοργιστικό το ότι πάνε στις δυστυχίες του κόσμου για να φωτογραφηθούν. Για να φανούν ότι πήγαν και να πούνε τρία στερεότυπα. Κάπως έτσι τα βλέπω εγώ… Και για να τελειώσω, υπάρχει μια κινέζικη ιστορία μ’ έναν πολύ καλό δάσκαλο ζωγραφικής που είχε κάνει το τέλειο περιστέρι. Και οι μαθητές του το αντιγράφανε, το αντιγράφανε, το αντιγράφανε και ήθελαν αυτό που έφτιαχναν να μοιάσει με το περιστέρι του δασκάλου. Μέχρι που ένας μαθητής κοιτάζει ένα πραγματικό περιστέρι και βλέπει ότι ήταν άλλα αντί άλλων. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δούμε την πραγματικότητα.

Όταν κάνεις συνουσία δι’ αντιπροσώπου είσαι… κερατάς!

«Πρέπει να κάνουμε μια διάκριση στην αριστερά. Σε αυτούς που προσφέρουν και σ’ αυτούς που επωφελούνται. Ένα από τα σοκ της ζωής μου είναι όταν ήμουν περίπου 8 χρονών και είδα κεφάλια ανταρτών κομμένα στην Πλατεία του Αργοστολιού. Και μετά, όταν συνάντησα ανθρώπους στη δεκαετία του ’50: Μακρονησιώτης, περιπτεράς ο ένας, μανάβης ο άλλος, που είχε στην πλάτη του πολλά χρόνια φυλακή… Κι έλεγα πώς όλοι αυτοί οι άνθρωποι το πήγανε μέχρι τα άκρα; Αυτό με ενέπνευσε, κι αυτό υποστηρίζω μέχρι σήμερα. Είδα ότι η ίδια εκμετάλλευση που υπάρχει στον καπιταλισμό υπάρχει και με τους γραφειοκράτες του κόμματος. Το θέμα αυτών των υπέροχων ανθρώπων παίρνουνε οι γραφειοκράτες για να το κάνουν αξίωμα και ούτε τους λυπούνται. Η Αριστερά η θα είναι λαϊκή και θα εμπνεύσει τέτοιους ανθρώπους ή αλλιώτικα θα ’ναι μέρος του συστήματος, όπως κι έγινε στις μέρες μας. Άνθρωποι που εξεγείρονται από την ταπεινή κοινωνική τους θέση, αυτοί για μένα είναι επαναστάτες. Κι αν τους δοθεί και η δυνατότητα μπορούν να κάνουν και θαυμαστά πράγματα. Ο γραφειοκράτης έχει την αριστερά στην ίντριγκα, ο άλλος την έχει στην ψυχή του. Αυτοί μας χρειάζονται κι αυτοί υπάρχουν ακόμα και σήμερα –άσχετα αν δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να το εκφράσουν. Γιατί εμένα με συγκινούν όλες αυτές οι ιστορίες; Διότι είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να βγάλει η ανθρωπότητα. Δεν κάνουν καριέρα, δημιουργούν τον ανθρωπισμό σαν ένα θεμέλιο για την κοινωνία. Όλο παιχνίδι που παίζεται έχει να κάνει με μια ευτυχισμένη κοινωνία που να αυτοεξουσιάζεται, χωρίς αντιπροσώπους. Με τα λόγια του Πέτερ Βάις: «τι νόημα θα είχε αυτή η τεράστια ανταρσία αν δεν κατέληγε σε μια ευγενική και υπέροχη συνουσία; Οπότε στη συνουσία, με την κυριολεξία της λέξης, μετέχεις, όταν όμως κάνεις συνουσία δι’ αντιπροσώπου είσαι κερατάς. Μεταφορικά λοιπόν, μπορούμε ίσως να πούμε ότι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι κερατάδες…».

______________

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ της Ηριάννας και του Περικλή


ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ της Ηριάννας και του Περικλή // Μνημείο μισαλλοδοξίας, ταξικού μίσους απέναντι σε κατασκευασμένους εχθρούς, κουρελιάζοντας και τους δικούς τους αστικούς νόμους... (Ο εισαγγέλεας Γ.Γεράκης είναι κείνος που έχει παραπεμφεί στο Πειθαρχικό για την υπόθεση Siemens....)....
~~~
Απορρίφθηκε η αίτηση αναστολής έκτισης της ποινής της Ηριάννας και του συγκατηγορουμένου της, Περικλή, στο Πενταμελές Εφετείο Αναστολών Αθήνας. Ο εισαγγελέας λίγο νωρίτερα είχε πρότεινε την απόρριψη των αιτήσεων και των δύο κρατουμένων.
Ο εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη της αίτησης αναστολής της Ηριάννας «ως αβάσιμης». Τόνισε πως «υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη δεν απεδείχθη». Η δίκη θα συνεχιστεί με την αγόρευση του συνήγορου υπεράσπισης Θεόδωρου Μαντά.
Λίγο νωρίτερα, ο εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη της αίτησης και του Περικλή, λέγοντας: «Βεβαίως αυτοί οι δύο νέοι αντιμετωπίζουν το φάσμα της θλίψεως αφού πρέπει να εκτίσουν την ποινή που τους επεβλήθη. Ανεξαρτήτως αυτού, όμως, υπάρχει η εμπλοκή τους που εμφανίζει αντικοινωνική συμπεριφορά, γεγονός που δεν μπορεί να αναιρεθεί».
Ακολούθησε η αγόρευση του δικηγόρου του Περικλή, ο οποίος επικαλείται την κατάθεση του καθηγητή Πνευμονολογίας Μπούρου, του αρχαιότερου στην Ελλάδα και πιο εξειδικευμένου, για την ανήκεστο βλάβη που μπορεί να προκληθεί στην υγεία του Περικλή από το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει.
«Το νόσημα είναι σπάνιο, ανίατο, με προσδόκιμο ζωής τα 13 χρόνια», λέει ο δικηγόρος.

Ηριάννα: «Με κατηγορούν για σχέσεις με ανθρώπους»
«Ξυπνάω κάθε πρωί με το βάρος της αθωότητάς μου και αυτό επισφραγίζει η γνώση μου πως ό,τι έχω χτίσει καταστρέφεται», κατέθεσε νωρίτεραη Ηριάννα σε μια δικαστική αίθουσα κατάμεστη από συγγενείς, φίλους και αλληλέγγυους αλλά και παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης,
Η 29χρονη διδακτορική φοιτήτρια τόνισε επίσης: «Βρίσκομαι εδώ γνωρίζοντας τι έχω κάνει και τι δεν έχω κάνει. Τιμωρούμαι για πράγματα που δεν έχω κάνει και χάνω όλα όσα έχω καταφέρει. Με έκριναν ένοχη για μια κοινωνική συνάντηση στην οποία δεν ήμουν παρούσα. Για τη σχέση μου με τον σύντροφό μου βρίσκομαι πέντε μήνες στη φυλακή».
Σημείωσε, δε, ότι πήγαινε με πολύ καλή πίστη στο πρώτο δικαστήριο γιατί πίστευε πραγματικά ότι «θα εισακουστεί ο επιστήμονας για το DNA. Τελικά αγνοήθηκε. Σήμερα 270 επιστήμονες αμφισβητούν το δείγμα DNA και τους αγνοούν κι αυτούς».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε εκτενώς στην ακαδημαϊκή της δραστηριότητα, που ξεκίνησε πριν από 6 χρόνια, και στο όνειρό της, που άρχισε να υλοποιείται πριν από 2 χρόνια, όταν ξεκίνησε να εργάζεται στο διδασκαλείο του πανεπιστημίου, στο διδακτικό προσωπικό του οποίου ανήκει σήμερα.
«Δούλεψα πάρα πολύ σκληρά», είπε η Ηριάννα, η οποία από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ ήταν στο πανεπιστήμιο ενώ εργαζόταν και από το σπίτι μέχρι τη 1 τη νύχτα επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της με συμμετοχή σε συνέδρια, άρθρα και επιστημονικές δημοσιεύσεις.
«Από το πουθενά έχω πέσει σε αδράνεια», σημείωσε. «Ξαφνικά απ' το πουθενά είμαι επικίνδυνη και καταστρέφονται όλα όσα έχω χτίσει. Όσο εγώ απλά χάνω πράγματα οι συνάδελφοί μου προχωράνε. Στην επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά δεν θα μπορώ να εργάζομαι στο πανεπιστήμιο. Κι ενώ είμαι σίγουρη ότι στο Εφετείο θα αθωωθώ αφού δεν υπάρχουν στοιχεία ενοχής μου, θα έχω χάσει ό,τι έχτιζα».
Η πρόεδρος της έδρας τη ρώτησε «έχετε σχέση με τέτοιους χώρους;» και η Ηριάννα απάντησε: «Όπλα δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου, δεν έχω σχέση με τέτοιους χώρους και δεν σκοπεύω να αποκτήσω, με κατηγορούν για σχέσεις με ανθρώπους».
«Πάντως έχετε πολλούς φίλους βλέπουμε εδώ...», παρατήρησε η πρόεδρος, με τον συνήγορο της Ηριάννας, Θεόδ. Μαντά, να απαντάει: «Φυσικά και έχει πολύ κόσμο, είναι εδώ όλο το πανεπιστήμιο, συνάδελφοι, καθηγητές, φίλοι».
Νωρίτερα κατέθεσε ως πρώτη μάρτυρας η Σπυριδούλα Μπέλλα, καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο ΕΚΠΑ και μέλος τριμελούς επιτροπής επίβλεψης του διδακτορικού της Ηριάννας, η οποία υπογράμμισε μεταξύ άλλων:
«Διακυβεύεται η εργασία της αφού χάνει μόρια κι αυτό μεταφράζεται ότι απειλείται η εργασία και η επιβίωσή της. Είναι ένα εξαιρετικό άτομο που ανταποκρίνεται στην έννοια των ανθρωπιστικών σπουδών, με βαθιά αγάπη για τον άνθρωπο και πνεύμα συνεργασίας».
Η κ. Μπέλλα χαρακτήρισε την Ηριάννα εξαιρετική επιστήμονα και διδάσκουσα και τόνισε ότι «είναι αδύνατον να συνεχίσει τη δουλειά της μέσα από τη φυλακή καθώς δεν έχει πρόσβαση σε βιβλιογραφία, δεν ανατροφοδοτείται μέσω συνεδρίων, δεν κάνει επιτόπια έρευνα».
Η δεύτερη μάρτυρας Αμαλία Μόζερ, επίσης καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο ΕΚΠΑ και πρόεδρος της τριμελούς επιτροπής επίβλεψης του διδακτορικού της Ηριάννας, κατέθεσε:
«Επιβλέπω την Ηριάννα εδώ και ένα χρόνο. Ξεκίνησε πολύ σωστά, με πολύ καλές προοπτικές. Η καθυστέρηση θα έχει πάρα πολύ σοβαρές επιπτώσεις. Δεν θα τελειώσει στα τρία χρόνια. Η έρευνα μέσα στις τάξεις διακόπτεται εντελώς, το δε διάβασμα γίνεται εξαιρετικά δύσκολο, δεν έχει καμία πρόσβαση στις ψηφιακές βιβλιοθήκες του πανεπιστημίου.»
Η Όλγα Δήμα, υποψήφια διδάκτωρ και φίλη της Ηριάννας, με την οποία -όπως είπε περνούσαν ατελείωτες ώρες μαζί στο πανεπιστήμιο, απάντησε στην ερώτηση «αν είναι επικίνδυνη η Ηριάννα» ως εξής:
«Κάθε άλλο. Είναι αφοσιωμένη στην ακαδημαϊκή της δραστηριότητα. Είναι επιλογή ζωής, δεν το κάνει για να περνάει ευχάριστα τον χρόνο της. Η Ηριάννα είναι αφοσιωμένη στον στόχο της, ενώνει την ομάδα της, διαβάζει ατελείωτες ώρες προκειμένου να κάνει το καλύτερο για τους μαθητές της. Πρώτα σκέφτεται τους άλλους και μετά τον εαυτό της, στηρίζει και βοηθάει. Αυτή είναι η Ηριάννα: πολύτιμη για τους μαθητές, τους συναδέλφους της και για μένα την ίδια.»
Νωρίτερα η έντονη αστυνομική παρουσία εντός της δικαστικής αίθουσας προκάλεσε τη διαμαρτυρία του συνηγόρου υπεράσπισης της Ηριάννας, Θεόδωρου Μαντά, ο οποίος τόνισε: «Να δικάζουμε με ασπίδες και κράνη δεν το έχω ξαναδεί. Δεν έχω καν οπτική επαφή με τους συνεργάτες μου. Κυρία πρόεδρε, να μη μας επηρεάσει το αίσθημα του φόβου».
Θυμίζουμε ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών -τα μέλη του οποίου απεργούν σε ένδειξη πένθους για τον Μιχάλη Ζαφειρόπουλο- έδωσε με ομόφωνη απόφασή του άδεια στον συνήγορο της Ηριάννας προκειμένου να παραστεί στην εκδίκαση της υπόθεσης.
 Η πρώτη απόρριψη
Η διδακτορική φοιτήτρια στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κρατούμενη στις φυλακές Ελαιώνα, καταδικάστηκε στις αρχές Ιουνίου από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε κατά συγχώνευση ποινή 13 ετών.
Το δικαστήριο αποδέχθηκε τη δικογραφία που έχει σχηματιστεί σε βάρος της Ηριάννας με μοναδικά στοιχεία τη σχέση της με τον Κ. Παπαδόπουλο -που είχε κατηγορηθεί για την ίδια πράξη, αλλά αθωώθηκε ομόφωνα- και ένα μέρος δακτυλικού αποτυπώματος που «ταυτοποιήθηκε» με τον δικό της σε γεμιστήρα ενός όπλου που είχε βρεθεί στην πανεπιστημιούπολη.
Αντίστοιχη ποινή για αντίστοιχες κατηγορίες έχει επιβληθεί και στον 33χρονο συγκατηγορούμενό της, Περικλή Μ., ο οποίος συγκατοικούσε με τον σύντροφο της Ηριάννας.
Έναν μήνα αργότερα το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών απέρριψε την αίτηση αναστολής της Ηριάννας και του συγκατηγορούμενού της Περικλή.
Οι εφέτες με πλειοψηφία τριών προς δύο απέρριψαν τις αιτήσεις των δύο νεαρών, αποδεχόμενοι την εισαγγελική εισήγηση που ουσιαστικά ζήτησε να παραμείνουν στη φυλακή.

~~~~~~~~
Ο εισαγγέλεας Γ.Γεράκης είναι κείνος που έχει παραπεμφεί στο Πειθαρχικό για την υπόθεση Siemens.
"Μνημείο μισαλλοδοξίας, ταξικού μίσους απέναντι σε κατασκευασμένους εχθρούς, κουρελιάζοντας και τους δικούς τους αστικούς νόμους ήταν η αγόρευση του εισαγγελέα Γεράκη που πρότεινε την απόρριψη της αίτησης αναστολής έκτισης της ποινής της Ηριάννας και του συγκατηγορουμένου της, Περικλή, στο Πενταμελές Εφετείο Αναστολών Αθήνας. (Σχόλιο από "Βαθύ Κόκκινο")
~~~~~~~
Εισαγγελέας Γεράκης και υπόθεση Siemens: (από την ειδησεογραφία 11 Αυγούσστου 2016: "Πειθαρχική δίωξη κατά του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Ισίδωρου Ντογιάκου, του εισαγγελέα Εφετών Γεώργιου Γεράκη και της εισαγγελέως Εφετών Αθηνάς Θεοδωροπούλου όσον αφορά τη μη μετάφραση σε δύο γλώσσες (γερμανικά και γαλλικά) του βουλεύματος για τη Siemens, που είχε ως συνέπεια την επ’ αόριστον αναβολή της δίκης, άσκησε, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου. Η πειθαρχική δίωξη εις βάρος των τριών ασκήθηκε μετά την ολοκλήρωση του πορίσματος της αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αννας Ζαΐρη."

H ΠΡΟΤΑΣΗ του εισαγγελέα είναι να απορριφθούν οι αιτήσεις αποφυλάκισης ΚΑΙ της Ηριάννας ΚΑΙ του Περικλή


H ΠΡΟΤΑΣΗ του εισαγγελέα είναι να απορριφθούν οι αιτήσεις αποφυλάκισης ΚΑΙ της Ηριάννας ΚΑΙ του Περικλή. (Αναμένεται σε λίγο η απόφαση του Δικαστηρίου)

Σε εξέλιξη είναι η εκδίκαση της αίτησης αναστολής έκτισης της ποινής της Ηριάννας και του συγκατηγορουμένου της, Περικλή, στο Πενταμελές Εφετείο Αναστολών Αθήνας.
Ο εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη της αίτησης αναστολής της Ηριάννας «ως αβάσιμης». Τόνισε πως «υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη δεν απεδείχθη». Η δίκη θα συνεχιστεί με την αγόρευση του συνήγορου υπεράσπισης Θεόδωρου Μαντά.
Λίγο νωρίτερα, ο εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη της αίτησης και του Περικλή, λέγοντας: «Βεβαίως αυτοί οι δύο νέοι αντιμετωπίζουν το φάσμα της θλίψεως αφού πρέπει να εκτίσουν την ποινή που τους επεβλήθη. Ανεξαρτήτως αυτού, όμως, υπάρχει η εμπλοκή τους που εμφανίζει αντικοινωνική συμπεριφορά, γεγονός που δεν μπορεί να αναιρεθεί».
Ακολούθησε η αγόρευση του δικηγόρου του Περικλή, ο οποίος επικαλείται την κατάθεση του καθηγητή Πνευμονολογίας Μπούρου, του αρχαιότερου στην Ελλάδα και πιο εξειδικευμένου, για την ανήκεστο βλάβη που μπορεί να προκληθεί στην υγεία του Περικλή από το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει.
«Το νόσημα είναι σπάνιο, ανίατο, με προσδόκιμο ζωής τα 13 χρόνια», λέει ο δικηγόρος.
Ηριάννα: «Με κατηγορούν για σχέσεις με ανθρώπους»
«Ξυπνάω κάθε πρωί με το βάρος της αθωότητάς μου και αυτό επισφραγίζει η γνώση μου πως ό,τι έχω χτίσει καταστρέφεται», κατέθεσε νωρίτεραη Ηριάννα σε μια δικαστική αίθουσα κατάμεστη από συγγενείς, φίλους και αλληλέγγυους αλλά και παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης,
Η 29χρονη διδακτορική φοιτήτρια τόνισε επίσης: «Βρίσκομαι εδώ γνωρίζοντας τι έχω κάνει και τι δεν έχω κάνει. Τιμωρούμαι για πράγματα που δεν έχω κάνει και χάνω όλα όσα έχω καταφέρει. Με έκριναν ένοχη για μια κοινωνική συνάντηση στην οποία δεν ήμουν παρούσα. Για τη σχέση μου με τον σύντροφό μου βρίσκομαι πέντε μήνες στη φυλακή».
Σημείωσε, δε, ότι πήγαινε με πολύ καλή πίστη στο πρώτο δικαστήριο γιατί πίστευε πραγματικά ότι «θα εισακουστεί ο επιστήμονας για το DNA. Τελικά αγνοήθηκε. Σήμερα 270 επιστήμονες αμφισβητούν το δείγμα DNA και τους αγνοούν κι αυτούς».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε εκτενώς στην ακαδημαϊκή της δραστηριότητα, που ξεκίνησε πριν από 6 χρόνια, και στο όνειρό της, που άρχισε να υλοποιείται πριν από 2 χρόνια, όταν ξεκίνησε να εργάζεται στο διδασκαλείο του πανεπιστημίου, στο διδακτικό προσωπικό του οποίου ανήκει σήμερα.
«Δούλεψα πάρα πολύ σκληρά», είπε η Ηριάννα, η οποία από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ ήταν στο πανεπιστήμιο ενώ εργαζόταν και από το σπίτι μέχρι τη 1 τη νύχτα επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της με συμμετοχή σε συνέδρια, άρθρα και επιστημονικές δημοσιεύσεις.
«Από το πουθενά έχω πέσει σε αδράνεια», σημείωσε. «Ξαφνικά απ' το πουθενά είμαι επικίνδυνη και καταστρέφονται όλα όσα έχω χτίσει. Όσο εγώ απλά χάνω πράγματα οι συνάδελφοί μου προχωράνε. Στην επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά δεν θα μπορώ να εργάζομαι στο πανεπιστήμιο. Κι ενώ είμαι σίγουρη ότι στο Εφετείο θα αθωωθώ αφού δεν υπάρχουν στοιχεία ενοχής μου, θα έχω χάσει ό,τι έχτιζα».
Η πρόεδρος της έδρας τη ρώτησε «έχετε σχέση με τέτοιους χώρους;» και η Ηριάννα απάντησε: «Όπλα δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου, δεν έχω σχέση με τέτοιους χώρους και δεν σκοπεύω να αποκτήσω, με κατηγορούν για σχέσεις με ανθρώπους».
«Πάντως έχετε πολλούς φίλους βλέπουμε εδώ...», παρατήρησε η πρόεδρος, με τον συνήγορο της Ηριάννας, Θεόδ. Μαντά, να απαντάει: «Φυσικά και έχει πολύ κόσμο, είναι εδώ όλο το πανεπιστήμιο, συνάδελφοι, καθηγητές, φίλοι».
Νωρίτερα κατέθεσε ως πρώτη μάρτυρας η Σπυριδούλα Μπέλλα, καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο ΕΚΠΑ και μέλος τριμελούς επιτροπής επίβλεψης του διδακτορικού της Ηριάννας, η οποία υπογράμμισε μεταξύ άλλων:
«Διακυβεύεται η εργασία της αφού χάνει μόρια κι αυτό μεταφράζεται ότι απειλείται η εργασία και η επιβίωσή της. Είναι ένα εξαιρετικό άτομο που ανταποκρίνεται στην έννοια των ανθρωπιστικών σπουδών, με βαθιά αγάπη για τον άνθρωπο και πνεύμα συνεργασίας».
Η κ. Μπέλλα χαρακτήρισε την Ηριάννα εξαιρετική επιστήμονα και διδάσκουσα και τόνισε ότι «είναι αδύνατον να συνεχίσει τη δουλειά της μέσα από τη φυλακή καθώς δεν έχει πρόσβαση σε βιβλιογραφία, δεν ανατροφοδοτείται μέσω συνεδρίων, δεν κάνει επιτόπια έρευνα».
Η δεύτερη μάρτυρας Αμαλία Μόζερ, επίσης καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο ΕΚΠΑ και πρόεδρος της τριμελούς επιτροπής επίβλεψης του διδακτορικού της Ηριάννας, κατέθεσε:
«Επιβλέπω την Ηριάννα εδώ και ένα χρόνο. Ξεκίνησε πολύ σωστά, με πολύ καλές προοπτικές. Η καθυστέρηση θα έχει πάρα πολύ σοβαρές επιπτώσεις. Δεν θα τελειώσει στα τρία χρόνια. Η έρευνα μέσα στις τάξεις διακόπτεται εντελώς, το δε διάβασμα γίνεται εξαιρετικά δύσκολο, δεν έχει καμία πρόσβαση στις ψηφιακές βιβλιοθήκες του πανεπιστημίου.»
Η Όλγα Δήμα, υποψήφια διδάκτωρ και φίλη της Ηριάννας, με την οποία -όπως είπε περνούσαν ατελείωτες ώρες μαζί στο πανεπιστήμιο, απάντησε στην ερώτηση «αν είναι επικίνδυνη η Ηριάννα» ως εξής:
«Κάθε άλλο. Είναι αφοσιωμένη στην ακαδημαϊκή της δραστηριότητα. Είναι επιλογή ζωής, δεν το κάνει για να περνάει ευχάριστα τον χρόνο της. Η Ηριάννα είναι αφοσιωμένη στον στόχο της, ενώνει την ομάδα της, διαβάζει ατελείωτες ώρες προκειμένου να κάνει το καλύτερο για τους μαθητές της. Πρώτα σκέφτεται τους άλλους και μετά τον εαυτό της, στηρίζει και βοηθάει. Αυτή είναι η Ηριάννα: πολύτιμη για τους μαθητές, τους συναδέλφους της και για μένα την ίδια.»
Νωρίτερα η έντονη αστυνομική παρουσία εντός της δικαστικής αίθουσας προκάλεσε τη διαμαρτυρία του συνηγόρου υπεράσπισης της Ηριάννας, Θεόδωρου Μαντά, ο οποίος τόνισε: «Να δικάζουμε με ασπίδες και κράνη δεν το έχω ξαναδεί. Δεν έχω καν οπτική επαφή με τους συνεργάτες μου. Κυρία πρόεδρε, να μη μας επηρεάσει το αίσθημα του φόβου».
Θυμίζουμε ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών -τα μέλη του οποίου απεργούν σε ένδειξη πένθους για τον Μιχάλη Ζαφειρόπουλο- έδωσε με ομόφωνη απόφασή του άδεια στον συνήγορο της Ηριάννας προκειμένου να παραστεί στην εκδίκαση της υπόθεσης.
Η πρώτη απόρριψη
Η διδακτορική φοιτήτρια στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κρατούμενη στις φυλακές Ελαιώνα, καταδικάστηκε στις αρχές Ιουνίου από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε κατά συγχώνευση ποινή 13 ετών.
Το δικαστήριο αποδέχθηκε τη δικογραφία που έχει σχηματιστεί σε βάρος της Ηριάννας με μοναδικά στοιχεία τη σχέση της με τον Κ. Παπαδόπουλο -που είχε κατηγορηθεί για την ίδια πράξη, αλλά αθωώθηκε ομόφωνα- και ένα μέρος δακτυλικού αποτυπώματος που «ταυτοποιήθηκε» με τον δικό της σε γεμιστήρα ενός όπλου που είχε βρεθεί στην πανεπιστημιούπολη.
Αντίστοιχη ποινή για αντίστοιχες κατηγορίες έχει επιβληθεί και στον 33χρονο συγκατηγορούμενό της, Περικλή Μ., ο οποίος συγκατοικούσε με τον σύντροφο της Ηριάννας.
Έναν μήνα αργότερα το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών απέρριψε την αίτηση αναστολής της Ηριάννας και του συγκατηγορούμενού της Περικλή.
Οι εφέτες με πλειοψηφία τριών προς δύο απέρριψαν τις αιτήσεις των δύο νεαρών, αποδεχόμενοι την εισαγγελική εισήγηση που ουσιαστικά ζήτησε να παραμείνουν στη φυλακή.

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Εξαντλημένοι και ταλαιπωρημένοι μεταφέρθηκαν στο λιμεναρχείο Ρεθύμνου οι μετανάστες που σήμερα νωρίς το πρωί διασώθηκαν από τις λιμενικές αρχές στη νήσο Παξιμάδια νότια της Αγίας Γαλήνης


EINAI H ΩΡΑ που η κοινωνία και οι φορείς του Ρεθύμνου εκφράζουν ανθρωπιά, αλληλεγγύη,σε ανθρώπους ταλαιπωρημένους, με κυνηγημένη ζωή... Η πληροφόρηση που ακολουθεί είναι από τη δημοσιογράφο Χαρά Βηλαρά. 
-Δ.Τζ.

Εξαντλημένοι και ταλαιπωρημένοι μεταφέρθηκαν στο λιμεναρχείο Ρεθύμνου οι μετανάστες που σήμερα νωρίς το πρωί διασώθηκαν από τις λιμενικές αρχές στη νήσο Παξιμάδια νότια της Αγίας Γαλήνης.
Με την άφιξη τους στο λιμεναρχείο τέσσερα άτομα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Ρεθύμνου έχοντας υποστεί λιποθυμικό επεισόδιο. Σύμφωνα με πληροφορίες είναι πολλές ημέρες χωρίς φαγητό.
Συνολικά είναι 44 άτομα, 29 άνδρες (και έφηβοι), 11 γυναίκες και 4 παιδιά. Δεν υπάρχουν ασυνόδευτα παιδιά, όλα είναι με τις οικογένειές τους και είναι καλά στην υγεία τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες το πρωί, μετά τη διάσωση των μεταναστών, συνελήφθησαν δύο άτομα ώς διακινητές, ένας άνδρας και μια γυναίκα, γεωργιανοί, που είχαν κρυφτεί στα Παξιμάδια
Ένας από τους μετανάστες που όταν έγινε η διάσωση διαπιστώθηκε ότι ήταν τραυματισμένος, μεταφέρθηκε κατευθείαν στο Κέντρο Υγείας Σπηλίου.
Η καταγραφή τους γίνεται από το λιμεναρχείο και είναι σε εξέλιξη.
Γιατροί του νοσοκομείου είναι στο χώρο του λιμεναρχείου προκειμένου να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες εφόσον χρειαστεί, ενώ οι εθελοντές Σαμαρείτες είναι από την πρώτη στιγμή εκεί, υποδεχόμενοι τους ανθρώπους αυτούς και προσφέροντας βασικά είδη ρουχισμού.
Τη σίτισή τους έχει αναλάβει η Μητρόπολη Ρεθύμνου, ενώ αλληλέγγυοι επίσης προσφέρουν βασικά είδη διατροφής και υγιεινής.
Μεγάλο “αγκάθι” είναι το θέμα της στέγασή τους για όσο διάστημα χρειαστεί.
Προς το παρόν φιλοξενούνται σε χώρο πίσω από τα γραφεία του λιμεναρχείου, ο οποίος ωστόσο είναι μικρός για τόσα άτομα και ακατάλληλος, ενώ οι αρχές αναζητούν λύση.

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ
   Το σκάφος εξέπεμψε σήμα SOS, αργά χτες το μεσημέρι, την ώρα που έπλεε νότια της Αγίας Γαλήνης και βορειοανατολικά της Γαύδου, και στήθηκε επιχείρηση εντοπισμού τους από το Λιμενικό Σώμα.
Τους μετανάστες που βρίσκονταν σε ξύλινο σκάφος, τους έβγαλε το κύμα στη νήσο Παξιμάδια, όπου τελικά έμειναν αβοήθητοι όλη την υπόλοιπη μέρα και στη διάρκεια της νύχτας διότι ο καιρικές συνθήκες ήταν τέτοιες που το λιμενικό δεν μπορούσε να πλησιάσει στο νησάκι.
Σήμερα το πρωί, το Λιμενικό Σώμα κατάφερε να συνεχίσει την επιχείρηση διάσωσης των ανθρώπων με τη συνδρομή σκάφους ιδιώτη και να τους μεταφέρει ασφαλείς στο λιμάνι της Αγίας Γαλήνης και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο Ρέθυμνο.
Χ.Β.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΧΘΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ! ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ, 3:30-5ΜΜ, ΣΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

   ΕΠΕΙΓΟΝ ΓΙΑ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ!   

Τα κοράκια της Τράπεζας Πειραιώς βγάζουν το μαγαζί ενός φτωχοποιημένου συμπολίτη μας στο σφυρί, την ερχόμενη Τετάρτη 7 Ιουνίου στη Λάρισα.
Μιλήσαμε προ ολίγου μαζί του και πρόκειται για έναν αξιοπρεπέστατο και υπερήφανο άνθρωπο που οι τοκογλύφοι-τραπεζίτες τον οδήγησαν σε κατάσταση απόγνωσης...
ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΧΘΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ!
ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ, 3:30-5ΜΜ, ΣΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Μια εργάσιμη Κυριακή ή μια συνεχόμενη μάχη,

Σκέψεις - Απόψεις
-----------------------------------
του Οδυσσέα Αϊβαλή *



Κλείνει το ξυπνητήρι και πάει να φτιάξει καφέ. Ντύνεται γρήγορα, φοράει τα ακουστικά και βγαίνει στο δρόμο για το μετρό. Αυτή η Κυριακή μοιάζει με Δευτέρα. Κυριακή σήμαινε μέχρι τώρα για κείνη να ξυπνά χωρίς ξυπνητήρι, να χαζεύει τον κόσμο από το μπαλκόνι. Βόλτες, φίλοι, μυρωδιές φαγητού στο φούρνο.
Σήμερα όμως σημαίνει άλλες οχτώ ώρες όρθια στο μαγαζί να πουλάει ρούχα, χωρίς έξτρα ρεπό, χωρίς να μπορεί να το αρνηθεί, για μια δουλειά που δε της αρέσει, προσωρινή, για να βγαίνουν τα βασικά. Άλλωστε έχει πτυχίο και μεταπτυχιακό στη Ψυχολογία, οπότε κάτι θα γίνει και θα βρει κάτι, μια δουλειά κανονική, που δε θα χρειάζεται να δουλεύει Κυριακές οχτάωρο. Θα μπορεί να παίρνει το αυτοκίνητο –που θα μπορεί τότε να αγοράσει- να πάει μια βόλτα στην Ελευσίνα και να κάθεται στην ταβέρνα χαζεύοντας τη θάλασσα.
Βγαίνει στο δρόμο, παππούδες κάθονται στα καφενεία και γιαγιάδες γυρίζουν από την εκκλησία. Στα ακουστικά ακούγονται τα Προάστια: «έλα να φύγουμε γιατί είναι Κυριακή πρωί». Φοράει τα γυαλιά του ηλίου της, ανάβει τσιγάρο και κοιτάζει τον ήλιο, τουλάχιστον να έβρεχε σκέφτεται, με τέτοια λιακάδα μέσα στον χειμώνα θέλεις να πας μέχρι τη θάλασσα, να πιεις έναν καφέ στον πεζόδρομο -κάτι άλλο πάντως από το να πουλάς ρούχα οχτώ ώρες σε μικροαστούς που θυμήθηκαν να ψωνίσουν την Κυριακή -πετάει το τσιγάρο και μπαίνει στο μετρό.
Όση ώρα διπλώνει ρούχα ένα πράγμα σκέφτεται. Το καλοκαίρι που πέρασε, όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία με τις ανοιχτές Κυριακές. Θυμάται την πρώτη ανοιχτή Κυριακή, δούλευε μόνο καθημερινές τότε, είχε συγκέντρωση στην Ερμού ενάντια στη δουλειά την Κυριακή. Η παρέα είχε κανονίσει όμως για μπάνιο, την είχαν ταράξει στα τηλέφωνα, ζύγισε τα πράγματα στα γρήγορα, από τη μία παραλία και από την άλλη πορεία στην Ερμού. Πήγε τελικά για μπάνιο. Από τότε κάθε Κυριακή που δουλεύει σκέφτεται πόσοι έχουν προτιμήσει να πάνε βόλτα από το να κατέβουν στην Ερμού για τη διαμαρτυρία. Αν δεν είχε πάει τουλάχιστον δε θα χε αυτό το πράγμα να γυρίζει συνέχεια στο κεφάλι της. Οι ενοχές ήταν ό,τι χειρότερο, δεν ήταν ότι δεν την αφορούσε, ήταν ότι τότε είχε μια Κυριακή να κάνει ότι θέλει και προτίμησε να το κάνει.
Κυριακή απόγευμα, τέλειωσε η δουλειά. Τρώει κάτι στα γρήγορα και χαζεύει τους περαστικούς. Κοιτάζει το φυλλάδιο στο παγκάκι που γράφει ποτέ την Κυριακή. Αυτό σημαίνει η Κυριακή πλέον. Ένα ανοιχτό πεδίο, το αν θα γίνει μια μέρα σαν τις άλλες -δουλειά, σπίτι ή αν θα μείνει αυτό που θυμάται από παιδί, βόλτες, λιακάδα και μελαγχολικά βράδια για τη βδομάδα που ξεκινά (αλλά που χωρίς αυτή τη σκοτεινιά τα χρόνια μένουν άδεια…). Όταν ήταν στη σχολή είχε διαβάσει μια πολύ όμορφη, φράση του Αλτουσέρ ότι στον κομμουνισμό κάθε μέρα θα είναι σαν Κυριακή. Πώς θα ήταν άραγε αν ήταν η κάθε μέρα Κυριακή, προσπαθούσε να το φανταστεί, θα έτρωγε συνέχεια κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο, θα έπινε καφέδες με την παρέα της και το βράδυ θα έκανε ατέλειωτες βόλτες με τα χέρια στις τσέπες του μπουφάν, ώσπου να μπει σ’ένα σινεμά. Κάπως έτσι άρχισε να αυτοπροσδιορίζεται ως κομμουνίστρια.
Γυρίζοντας, πέφτει πάνω στη Νίκη, συμμαθήτριά της στο σχολείο. Κρατάει τσάντες από μαγαζιά. Μετά τα τυπικά, καρφώνεται το βλέμμα της στις τσάντες. –Καλά, πήγες για ψώνια Κυριακή; Η Νίκη προσπαθεί να δικαιολογηθεί, -είχαν προσφορές σήμερα, άλλωστε αυτό το μαγαζί είναι έτσι κι αλλιώς ανοιχτό τις Κυριακές. Γεμίζει με μίσος και απέχθεια, για τη Νίκη, όλους εκείνους που πάνε να ψωνίσουν την Κυριακή, λες και δεν προλαβαίνουν το Σάββατο, ή μια άλλη μέρα, λες και δε τους νοιάζει για εκείνους που χάνουν μια μέρα ξεκούρασης, σαν το μόνο που τους νοιάζει είναι να ψωνίσουν. Η ανάγκη να καταναλώσουν υπερβαίνει την έγνοια για τους άλλους. Μίσος και απέχθεια κοιτάζοντας τις τσάντες με τα ψώνια, για όλους όσους προσπαθούν να επιχειρηματολογήσουν υπέρ του ανοίγματος των καταστημάτων τις Κυριακές. Λένε ότι θα τονωθεί η αγορά, λες και αυτό που λείπει ήταν ο χρόνος. Παράλληλοι κόσμοι ανάμεσα στα μάτια και στις τσάντες.
Βάζει τα χέρια στο μπουφάν και περπατάει στα στενά. Κάνει την αυτοκριτική της, σκέφτεται ότι πριν λίγο πήρε καφέ από μαγαζί που σίγουρα η κοπέλα ήταν εργαζόμενη. Ποιος ορίζει ποιος θα δουλεύει Κυριακή και ποιος θα ξεκουράζεται; Ένιωσε τύψεις γιατί κατάλαβε ότι είχε κανονικοποιηθεί μέσα της η ιδέα ότι έτσι κι αλλιώς κάποιοι δουλεύουν Κυριακή. Αν δεν είχε βρει τη δουλειά στο μαγαζί με τα ρούχα και δούλευε σε καφετέρια τότε θα ήταν αυτονόητο ότι θα δούλευε Κυριακές. Γιατί δεν την ένοιαζαν εκείνοι οι εργαζόμενοι; Όπως έγινε κανονικό αυτό έτσι σε λίγα χρόνια σκέφτηκε ότι θα μοιάζει φυσιολογικό να δουλεύεις Κυριακή σε ένα κατάστημα ρούχων, σε ένα γραφείο ή δε ξέρω γώ που αλλού.

* Μεταπτυχιακός – Διδακτορικός Τίτλος Σπουδών: στην Κοινωνιολογία
_____________
http://rednotebook.gr/2016/07/mia-ergasimi-kiriaki-mia-sinechomeni-machi-tou-odissea-aivali/